ஓவியம் நீ

எங்க தாத்தா
ஓவியரா இருந்தது
தப்பாப்போச்சு!
எவ்வளவு நேரமா
இப்படியே உன் அழகை
படமாக்குவாறோன்னு
நான் புலம்புவதை
அறிந்த
நீ
இடையிடையே
என்னைப் பார்த்து
சிரித்தே சமாதானம்
செய்துகொண்டிருந்தாய்!

இரண்டு மெழுகுவத்திகள்

ஒன்று எனக்காகவும்
இன்னொன்று உனக்காகவும்
பிரார்த்தனை செய்துகொண்டிருந்த
மெழுகுவத்திகளுக்கு
மட்டுமே தெரியும்
நம் இருவரின் பெற்றோர்களும்
சமாதானமாகிவிட வேண்டின
அவசியத்தை!

பூக்கள் இரண்டு

உனக்காகவே மலர்ந்த பூக்களில்
எனக்காக இரண்டை நீயெடுத்தாய்
அதிலொன்றை
உனக்கு
பரிசளிக்க சொன்னாய்!

மனதும்

நீ அழுதுகொண்டே
இருந்தாய்!
காணாமல் போன
பூனைக்குட்டியை
நானெங்கெல்லாம்
தேடினேன்!
குதிரைவண்டியில்
உன்னோடு பயணம் செய்ய
காத்துக்கொண்டிருந்தது
அந்த பூனைக்குட்டியின் மனதும்!

இரண்டு நாள் மழை

விடாத மழை
உனக்கு இரண்டு
நாள் காய்ச்சல்!
உன் பெயரை
மழைத்தண்ணீரில் எழுதினால் - உன்
காய்ச்சல் போகுமென்று
எனக்கு தோன்றியது
நல்லதாப்போச்சு!

காதல் போல்

விளையாட நான் கொண்டு வரும்
ஒவ்வொன்றையும் பத்திரப்படுத்தி வைத்தாய்!
என் மீது உனக்கு எவ்வளவு நேசம்
அவைகளை
இன்னமும் தொலைக்காமல் வைத்திருக்கிறாய்
என் மீதுள்ள காதல்போல்!

மகிழ்கறது பூங்காவும்

அறியாமை
பேரின்பம் தான்!

காதலென்றால் என்னவென்று
ஒன்றுமே அறியாத காலத்தில்
ஒருவருக்கொருவர் நாம்
காதலிக்கிறோமென்று
எழுதி மகிழ்ந்ததை
இன்றுமந்த பூங்கா
நினைத்து நினைத்து
சிரித்துக் கொண்டிருக்கிறது!

இன்றும்

தேடியலைந்து நான்
உனக்கென கொண்டுவந்த - அந்த
முயல் குட்டியை கண்டதும்
எனை உடனடியாக
சில நொடிகள் மறந்து
அந்த முயல் குட்டிக்கு நீ
முத்தம் கொடுத்தது
தவறு தானென்று
எத்தனை முறை சொல்லியும்
என் மனதிற்கு
அந்த கவலையிலிருந்து
வெளியேற முடியவில்லை
இன்றும்!

நீ தேடுவது

உந்தன் பாதம் பட்டதும்
இலைகளும்
பூக்களானது!

உனது கரத்திலிருக்குமந்த
பூவில்
நீ தேடுவதும்
என்னையே!